VARDA:  Manwe, Ea’nın tüm diyarlarını bilen Yıldızların Hanımı Varda ile yaşardı. Onun güzelliği İnsan ya da Elf sözcükleriyle ifade edilemeyecek kadar görkemlidir; çünkü Iluvatar’ın ışığı hala onun yüzünde yaşardı. Gücü ve neşesi ışıktadır. Ea’nın derinliklerinden Manwe’nin yardımına geldi; çünkü Müzik’in yapımından önce Melkor’u biliyordu ve onu reddetmişti, Melkor ondan nefret etti ve onu Eru’nun yarattığı tüm diğer şeylerden daha fazla korkuttu. Manwe ve Varda birbirlerinden nadiren ayrıldılar ve Valinor’da yaşadılar. Konakları, ebedi karın, Oiolosse’nin, Taniquetil’in en yüksek zirvesinin üzerindeydi, Dünya’nın tüm dağlarının en yükseğinin. Manwe orada tahtını yükselttiğinde ve ilerilere baktığında, eğer Varda yanındaysa, sisin, karanlığın ve denizin fersahlarının içinden, diğer tüm gözlerden daha da uzakları görür. Eğer Manwe onunlaysa, Varda, doğudan batıya, tepelerden, vadilerden ve Melkor’un Dünya üstünde yarattığı karanlık yerlerden bağıran seslerin tınısını diğer tüm kulaklardan daha açıkça duyar. Elfler bu dünyaya yerleşmiş tüm Ulular içinde en çok Varda’ya hürmet ve sevgi gösterirler. Ona Elbereth diye seslenirler; Orta Dünya’nın gölgelerinden ismini çağırır ve yıldızların yükselişinde onu şarkıyla yüceltirler.

                     YAVANNA: Aule’nin karısı adının anlamı Doğurgan olan Yavanna’dır. Yeryüzünde yetişen her şeyin sevgilisidir, onların sayısız biçimlerini aklında tutar, çok uzun zaman önceki ormanların kule gibi ağaçlarından taş üzerindeki yosunlara ya da küfteki küçük ve gizli şeylere dek. Yavanna, saygınlıkta Valar Kraliçeleri arasında, Varda’dan sonra gelir. Uzun boylu ve yeşil giysili bir kadın biçimindedir; ama bazen başka suretlere de bürünür. Onun güneşle taçlanmış şekilde bir ağaç gibi göklerin altında duruşunu görenler vardır; tüm dallarından altın bir çiy kıraç yeryüzüne serpildi ve ürünler yeşillendi; ağacın kökleri Ulmo’nun sularındaydı ve Manwe’nin rüzgârları onun yapraklarında konuştu. Eldar dillerinde ona Yeryüzü’nün Kraliçesi, Kementari, denir.

                     VAİRE:   Feanturi Namo’nun karısı Dokumacı Vaire, zaman içinde olan her şeyi artık destanlaşmış olan ağlarına dokur ve çağlar geçtikçe genişleyen Mandos’un salonları onlarla süslenir.

                     ESTE:  Feanturi Irmo’nun karısı Nazik Este, yaraların ve yorgunluğun iyileştiricisidir. Este’nin giysisi gridir ve dinlenmek onun ihsanıdır. Gündüzleri gezinmez, ağaçlarla gölgelenmiş Lorellin gölünde bir adada uyur.

                     NİENNA:  Este’den daha güçlü olandır, Feanturi’nin kız kardeşi; tek başına yaşar. Kederi ve Melkor’un bozması yüzünden Arda’nın acı çektiği her yara için yas tutmasıyla tanınır. Hüznü öylesine büyüktür ki, Müzik gelişirken kendi şarkısı bitiminden çok daha önce ağıta dönüşmüştü ve yas tutuşun sesi, Dünya daha oluşmaya başlamadan önce Dünya’nın temalarına örüldü. Ama kendisi için ağlamaz; onu dinleyenler merhameti, umut içinde dayanmayı öğrenir. Konağı Batı’nın batısında, dünyanın sınırları üzerindedir ve evinin pencereleri dünyanın duvarlarının ötesine bakar. Sakinlerinin mutlu olduğu Valimar kentine nadiren gider. Daha çok kendi evine yakın olan Mandos’un salonlarına gider ve Mandos’ta bekleyen herkes ona yalvarır, çünkü o, ruha güç getirir, acıyı bilgeliğe dönüştürür.

                     NESSA:   Tulkas’ın karısı, Orome’nin kız kardeşidir. Kıvrak ve çabuk ayaklıdır. Geyikleri sever ve onlar da Nessa ne zaman yabana çıksa onun derslerini izlerler, ama o, saçlarında rüzgârla bir ok gibi hızlıdır, onlardan daha iyi koşar. Dans etmekten zevk alır ve Valimar’ın hiç solmayan çayırlarında dans eder.

                     VANA:     Orome’nin karısı, Yavanna’nın küçük kız kardeşi Ebedi-genç Vana, eğer geçerken üstlerine bakarsa tüm çiçekler topraktan fışkırıp açar, tüm kuşlar onun gelişinde şarkılar söyler.

                     (Kaynak: J.R.R Tolkien-Silmarillion/Altıkırkbeş Yayın)